Ajantha--5
----------------
பர்தாப்பூர் (Fardapur) T-ஜங்ஷன்க்குப் பிறகு நம்முடைய வண்டிகளை நிறுத்த சொல்லி  MTDC -AC பஸ்களில் நம்மை 5KM தொலைவில் உள்ள அஜந்தா வில்லேஜ்-ல் கொண்டு போய் விடுகின்றனர். தினமும் காலை 9 மணி to 5:30மணி வரை சுற்றி பார்க்க முடியும், முடியாவிட்டால் யாரும் அந்த அஜந்தா குகைகளில் இருக்க முடியாது, வந்துவிட்டு அடுத்த நாள்தான் சென்று பார்க்க முடியும்.Ajantha Caves-ல் அருமையான MTDC உணவகம் இயங்குகிறது.இருந்தாலும் கையில் போதுமான அளவுக்கு உணவு, தண்ணீர் வைத்துக் கொள்வது மிக மிக நல்லது.குகை ஒரு 4 அல்லது 5KM விஸ்தீரனத்திற்கு பரவி உள்ளது ஆகையால் திரும்ப வந்து செல்வது என்பது இயலாது. டோலி வசதி இருக்கிறது.நாம் குகைகளுக்கு செல்ல இன்னொமொரு இரண்டு பதிவுகள் ஆகலாம்!---------மற்றவை பிறகு,

எப்போதும் போல் விஜி, வருண் முன்னால் செல்ல, நான் பின் தொடருகிறேன், இதில் இணைக்கப்பட்டுள்ள புகைப் படங்கள் மீதி விஷயங்களை சொல்லிவிடும் என நினைக்கிறேன்.

இருவரும் என் கண் பார்வையிலேயே  இருந்தாலும் என் நினைவுகள் நாகநந்தி பிஷூவும், புலிகேசி சக்கரவர்த்தி பேசிக் கொள்ளும் பகுதிகளுக்கு சென்றுவிடுகிறது..........

வாதாபிச் சக்கரவர்த்தி நாகநந்தியிடம் கீழ் வருமாறு சொல்கிறார்!
அண்ணா! நீ சொல்லி இருந்தபடியே நான் நதி வழியை பிடித்துக் கொண்டு போனேன்.வளைந்து வளைந்து போன நதியோடு எத்தனை தூரம் போனாலும் மனித சஞ்சாரமே இல்லை. அடிக்கடி எதிரே சுவர் வைத்தது போல் மலை நின்று அப்பால் வழி இல்லையென்று தோன்றியது. போகப்போக இப்படியே இருந்தது.ஒருவேளை நீ சொன்னதை நான் நன்றாய்த் தெரிந்து கொள்ளாமல் தப்பான வழியை பிடித்துக் கொண்டு போகிறேனோ என்று எண்ணினேன். அதைவிட பயங்கரமான எண்ணம் ஒன்று தோன்றியது. நீ ஒருவேளை என்னை ஏமாற்றிவிட்டாயோ, சித்தப்பன் மங்களேசனிடம் போய் சமாதானம் செய்து கொண்டு இராஜ்யம் ஆளப் பார்க்கின்றாயோ என்று நினைத்தேன். கடைசியில் அஜந்தாவின் அற்புதச் சித்திர குகைகளை அடைந்தேன்.

விஜியின் குரலில் நிஜ உலகிற்கு வந்தேன்!

2000 வருடங்களுக்குப் பிறகும் வாதாபிச் சக்கரவர்த்தி விவரித்ததில், நாம் அந்த வழிகளில் கடுகளவும் மாற்றமில்லாததை உணர முடிகிறது!

(கல்கி அவர்கள் பொன்னியின் செல்வன் எழுதும்போது எல்லா இடங்களுக்கும் சென்று வந்ததாக குறிப்புகள் இருகின்றது. குறைந்த பட்சம் இது கல்கி அவர்கள் அஜந்தாவை தரிசித்த பிறகு எழுதியதாக தான் இருக்க வேண்டும், அதாவது வாதாபிச் சக்கரவர்த்திகளின் குரலின் மூலமாக சொல்லும் செய்திகள்)

என்ன ஜீ ? நாம் 28-ம் எண்ணுள்ள குகைக்கு வந்து விட்டோம்! மற்றவர்கள் எல்லாம் அந்த பாதையில் செல்கிறார்கள் என்ற போதும், பரவாயில்லை என்று சொன்னீர்களே? தவறாக ஆரம்பிக்கிறோமோ?  

இல்லை இல்லை! காரணம் இருக்கிறது.............................அடுத்த பதிவில்,

Ajantha--4
-----------------
சுமார் 1900 வருடங்களுக்கு முன், குறிப்பாக கிறிஸ்துவுக்கு முன்,  ஸஹயாத்ரி மலைத்தொடரும், நர்மதாவின் கிளை நதியான வஹோரா-வும் இணையும் இடத்தில், மிக வைராக்கியமுள்ள  புத்த சந்நியாசிகளால் எழுப்பப் பட்டிருக்கிறது.இது எங்கோ ஒரு பொருளை செய்து கொண்டு வந்து இன்னொரு இடத்தில் நிர்மாணிக்கப்படும் செயலாக இல்லாமல், அந்த இடத்திலேயே ஒரு மலைத் தொடரை, செதுக்கி வேண்டாதவற்றை கழித்து, தங்களுக்கு வேண்டிய வகையில் செய்து கொள்ளும் ஒரு மாய வித்தை. தவறு நேர்ந்துவிட்டால் திரும்ப சரி செய்ய முடியாது , அல்லது வேறு ஒரு  இடத்திற்கு அப்புறபடுத்த முடியாது என்ற ஒரு முடிவிலிருந்து, தலைகீழாக, விடையிலிருந்து வினாவிற்கு வரும் முறை!

கண்டிப்பாக ஒருவரோ அல்லது ஒத்த கருத்துகளுடைய பல மனிதர்களின் தீர்மானத்தை, கனவை எவ்வளவு பேர், எவ்வளவு காலம் மேற்கொண்டனர் என்ற கணக்கு இல்லாமல் முதலாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் இருந்து ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதிவரை தொடரப்பட்டுள்ளது. நிகழ் காலத்தில் திட்டம் ஒன்று செயல் ஒன்று என்றிருக்கும்போது இதை கருக்கொண்டவர் எப்படி இத்தனை பேரை, இத்தனை காலத்திற்கு உடன்பட வைத்திருக்க முடியும், தன்னுடைய இறுதி காலத்தை உணர்ந்து அடுத்தவரிடம் பொறுப்பை கொடுத்து, காலத்தால் அழியாத மஹா காவியத்தை நிகழ்த்தியுள்ளனர்.

உலகம் முழுவதும் பரப்பப்பட்ட, ஸ்வீகரிக்கப்பட்ட ஒரு மதத்தினர், வெறும் சாதாரண மனிதர்களை மட்டும் கொண்டிருந்திருக்க முடியாது! ஆனால் அந்த கால கட்டத்தில், அது ஒரு புதிய மதம்!மற்றவர்களின் ஒத்துழைப்பு என்பது எவ்வளவு தூரம் சாத்தியம்?என்ற வினாக்களுக்கு விடைகள் கிடையாது.பஞ்ச பூதங்களே சாட்சி!

புத்த சந்நியாசிகள் மட்டுமே இந்த இடத்தில் அனுமதிக்கப் பட்டுள்ளதால் சம்சார வாழ்க்கையில் இருந்தவர்களின் உதவி இருந்திருக்க முடியாது. நம்மால் கற்பனை செய்து கூட பார்க்கமுடியாது, எத்தனை சந்நியாசிகள் சேர்ந்து இதை உருவாக்கி இருக்க முடியும்? என்று. அவர்களுக்கு ஊதியம் கிடையாது என்றாலும், என்ன மாதிரியான உற்சாகம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும்?

சரி, அப்படியே அவர்கள் பற்றற்ற சந்நியாசிகள் தானே? என்று ஒரு விவாதத்திற்கு எடுத்துக் கொண்டாலும், அப்படியொரு நாகரீகம், கலாச்சாரம்,கொண்ட நிபந்தனை அற்ற, எதிர்பார்ப்பு இல்லாத மஹா மனிதர்களாத் தான் இருந்திருக்க முடியும்! அவர்களுக்குத் தெரியுமா? தம்முடைய படைப்புகள் இவ்வளவு புகழ் பெறுமென்று! கடமையை செய்வோம்! என்ற ஒரே நோக்கமாகத்தான்  இருந்திருக்க முடியும்!

மடாலயங்கள், விஹாரங்கள், பள்ளிகள் என்று பகுத்து கொண்டாலும் தூண்கள், விதானங்கள், மேற்கூரை, விட்டங்கள் அவ்வளவும் சிற்ப வேலைப்பாடுகள், சுற்றுப் புற சுவர்கள் எல்லாம் ஓவியங்கள்!

இதனிடையே பருவ வேறுபாடுகள், சூரியனின் சஞ்சாரத்தைக் கணக்கில் கொண்டு அமைக்கப்பட்ட"மாஸ்டர் பிளான்"

(நான் அங்கு எடுத்த புகைப் படங்கள்--இறுதியாக!)

Ajantha--3
----------------
இதற்கு முன்னால் அங்கு இரண்டு முறை சென்றிருந்தும், தேனிலவு சென்று  வந்தவர்களிடம் அங்கு என்ன பார்த்தீர்கள்? என்று கேட்டால், அவர்கள் என்ன பதிலை சொல்வார்களோ, நானும் அதைத்தான் பகிர்ந்து கொண்டதாக நினைவு! இந்த முறை 20 வருடம் கழித்து செல்வதால், ஒரு பத்ம வியூகம் அமைப்பதற்கு தேவையான அத்தனை முன்னேற்பாடுகளுடன் சென்றது காலத்தினால் அழியாத(?)நினைவுகளையும், சரித்திர புருஷர்கள் உலவிய இடங்கள் எது, எங்கு என்று தேடி, உணர்ந்து திரும்ப முடிந்தது.

ஏன் எல்லோரா அவ்வளவு உசத்தி இல்லையா? என்றால், எல்லோரா 5-ம் நூற்றாண்டில்தான் உருவாக்கப் படுகிறது.மேலும் ஹிந்து, பெளத்த, மற்றும் ஜைன கோட்பாடுகள் கூடிய கலவை!

ஆனால் அஜந்தா, முதலாம் நூற்றாண்டில் இருந்து ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு வரை, மிக நீண்ட காலத்திற்கு, தொடர்ச்சியாக புத்த மதத்தினரால் மட்டும் குடை வரை பெற்றது. மேலும் சளுக்கிய இளவரசர்கள் நீலகேசி(நாகநந்திபிஷூ), புலிகேசி ஆகியோர் இந்த மடாலயங்களில் பயின்று, புத்த குருமார்களின் உதவியோடு அரசு அமைக்க முடிந்திருக்கிறது!

என்னுடைய புகைப்பட நிபுணத்துவம் பெற்ற நண்பர்கள்,மற்றும் Archaeological Survey of India, Rajesh Singh ஆகியோர் வெளியிட்ட  புத்தகங்கள் மூலம் நிறைய தகவல்கள் பெற முடிந்தது!

Ajantha--2

I carry a fireball, since I humbled at Ajantha Caves. It has happened to me during my 9th standard, when I was reading the legendary Kalki's "Sivagamiyin Sabatham", I was not able to read any other.Now I want to write my experience of Ajantha caves tour but it would be a sheer Travelogue.I know it's a challenge I personally took it, to write with the connections I have acquired so long.Is it humanly possible to  write the giant leap of my ancestors? But I would indeed write it as a proud Indian.I am at the cross road for now.............

Ajantha--1
---------------

The éther, at Ajantha monastery was a similitude to the experiences of Robert Langdon and Vetra @ the Secret Archives of the Vatican except for the lack of Oxygen-Angels and Demons, Dan Brown
Keep Guessing!

பொன்னிறமா, மொற மொறன்னு,
கெட்டியா, ஸ்பான்ஞ்-ல இருக்கிற மாதிரி,
ஆனந்த விகடன்ல கூட இதை சாப்பிடுவதற்கு
ரோடு ரோலர் தான் கொண்டு வரணும்னு
கார்ட்டூன் கூட போடுவாங்களே!

இதுங்களா சார்?
இல்லீங்க, இது மைசூர் ஹல்வா!

நான் கேட்கிறது
மைசூர்பாக்!

அப்படியே மருத மலையிலிருந்து
மேய்ந்து கொண்டு வரும்போது பார்த்த
கிராண்ட் ஸ்வீட்ஸ்-ல் கிடைத்தது
நான் கேட்ட  மைசூர்பாக்!
கால் கிலோவும் எனக்குத் தான்!

வேளுக்குடி கூட சொல்றார்,
ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்கு எந்த ரூல்ஸ்-ம்
கிடையாதுன்னு!

4th June 2014
---------------------
தாயுமானவனுக்கு 75-வது பிறந்தநாள் வாழ்த்து!

உங்களுடைய நேர்மையான சிந்தனைகளையும்,விசாலமான பார்வையையும், இளமையானஉணர்வையும் என்னுள் எப்போது விதைத்தீர்கள்?
1971-ம் வருடம்,கரூர் St. Therasa's Convent-ல் Mrs.Samuel உதவியுடன் Mother Superior Sr.Julie Vicotoria-விடம் முதல் வகுப்பில் கொண்டு விட்டதும், டெரிகாட்டன் Half Trouser, Quovadis செப்பல், மீனாக்ஷி அம்மன் தேர் பொம்மை வாங்கிக் கொடுத்ததும்,ஒவ்வொரு கணக்கு தேர்வு அன்றும் உங்கள் சைக்கிளின் பாரில் உட்காரவைத்து கொண்டுபோய் விட்டு,எழுதி முடித்து வரும்போது, parry's சாக்லேட் வாங்கிக் கொடுத்து பாராட்டுவதும், என்னுடைய பாஸ்கட் பால் விளையாட்டுக்காக Anklet ஷூ உங்கள் நண்பர்கள் மூலமாக எனக்கு வாங்கிக் கொடுத்ததும்,நகுமோமு-வையும், Bony-em-யும் ரசிக்க சொல்லிக் கொடுத்ததும்,கல்கி,சாண்டில்யன், Chase, Mills&Boon படிக்கத் தூண்டியதும், திருமலை தென்குமரி, மேரா நாம் ஜோக்கர், என்ட்டர் தி டிராகன் சினிமா பார்ப்பதற்கும், ஆஷா கேலுன்னி நடனத்தை ரசிப்பதற்கும், நல்ல மதிப்பெண்கள் +2-வில் வாங்கியதால் திருச்சியில் விடுதியில் தங்கிதான் மேல்படிப்புகளை தொடரவேண்டும் என்று வற்புறுத்தி Prof.புருஷோத்தமன் சார் அவர்களின் பாதுகாப்பில் விட்டதும், தஞ்சாவூர்-ல் நான் வேலை பார்த்தபோது, ஒவ்வொரு திங்கள் கிழமையும் பாய்லர் பழுதடைந்து, வாடிக்கையாளர்களுக்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் தடுமாறி, மிகுந்த வேலைப்பளுவினால் நான் அந்த வேலையை விட்டுவிட்டு நம்முடைய பஸ் பாடி கட்டும் தொழிலையே பார்த்துக் கொள்கிறேன் என்ற பொழுது, ஆண் பிள்ளையாய், அதுவும் முதற் பிள்ளையாய் பிறந்துவிட்டால் பொறுப்புகளில் இருந்து தப்பிக்கவே முடியாது என்று என்னை தேற்றியதும், பொறுப்புகளை உணரவைத்ததும்,மனைவி,மக்கள், வீடு, சொந்தத் தொழில் என்று தடுமாறிய போது, சோதனைகளை சாதனைகளாக மாற்ற வயது வித்தியாசமில்லாமல் என்னுடன் தோளோடு தோளாக நின்றதும், சமீபத்தில் அம்மாவை இழந்த போது, இன்னும் நான் இருக்கேன் உனக்கு என்று தேற்றியதும்,

எதற்காக அப்பா?
உங்கள் சரணங்களில் நான்!

தந்தை மகற்காற்றும் நன்றி அவையத்து
முந்தி இருப்பச் செயல்.

உங்களுக்கு பிடித்த இந்த குறளே என்னுடைய சமர்ப்பணம்!